Na meerdere truffelceremonies dacht ik dat ik de kern wel had geraakt.
Mijn reizen waren vaak heel diep en er kwam ontzettend veel verdriet los. Iedere ceremonie bracht me weer een stukje dichter bij mezelf. Ik kreeg mooie inzichten en begreep steeds beter waarom bepaalde dingen in mijn leven waren gelopen zoals ze waren gelopen.
Toch bleef er iets knagen.
Ik kon er mijn vinger niet op leggen.
Ik had het gevoel dat er nog een laag onder zat. Alsof mijn lichaam iets vasthield waar ik met de truffelceremonies alleen niet helemaal bij kon komen.
Ik wist alleen niet wat.
Dat veranderde toen ik kennismaakte met lichaamswerk. Later werd dat tijdens ademwerk alleen maar verder verdiept.
Er gebeurde iets wat ik niet had verwacht.
Niet omdat iemand mij vertelde wat er aan de hand was. Mijn lichaam liet het zelf zien.
Ik voelde precies waar de pijn zat. Alsof mijn lichaam eindelijk de ruimte kreeg om te vertellen wat het al die jaren had vastgehouden. Er kwamen emoties los waarvan ik niet eens wist dat ze er nog zaten. Ook kwamen er beelden voorbij die voor mij veel duidelijk maakten.
Op dat moment besefte ik dat begrijpen en verwerken niet altijd hetzelfde zijn.
Mijn hoofd wist inmiddels heel veel.
Ik kende mijn verhaal. Ik begreep mijn patronen. Ik wist waar een groot deel van mijn verdriet vandaan kwam.
Maar mijn lichaam droeg nog iets met zich mee waar ik me tot dat moment niet bewust van was.
Dat is ook de reden waarom ik vandaag de dag werk met zowel truffelceremonies als lichaamswerk en ademwerk.
Niet omdat het één beter is dan het ander.
Integendeel.
Voor mij vullen ze elkaar juist heel mooi aan.
Een truffelceremonie heeft mij ontzettend veel gebracht. Zonder die ervaringen was ik waarschijnlijk nooit gekomen waar ik nu ben. Maar lichaamswerk en ademwerk hielpen mij om ook te voelen wat mijn lichaam nog vasthield.
Dat is míjn ervaring.
En juist daarom geloof ik dat ieder mens zijn eigen weg heeft.
De één heeft vooral baat bij een truffelceremonie. De ander bij lichaamswerk of ademwerk. En soms is juist de combinatie van verschillende vormen van begeleiding precies wat iemand verder helpt.
Er is daarin geen goed of fout.
Alleen een weg die past bij waar jij op dit moment bent.
Misschien herken je dat gevoel wel.
Dat je met je hoofd eigenlijk heel goed begrijpt waarom je doet wat je doet...
Maar dat je diep van binnen voelt dat er nog iets gezien, gevoeld of losgelaten wil worden.
Misschien begint daar wel de volgende stap in jouw proces.
Liefs, Renate
Reactie plaatsen
Reacties